یاد ها و بازم یادها .اگر آدمها خاطراتشون نبود که هرروز یادشون بیاره فلان تاریخ چی شده حقیقتا زندگی معنی خودش رو از دست می داد.امروز زنگ زدم ایران .آخه تولد خواهرم گلی بود بهش تبریک می گم .می گه شبنمی ۳ روز پیش بودا .من فقط به گذر عمر خودم نگاه می کنم و سریع می گم آخ ببخش گلی جون آخه اینجا تاریخ ایران رو ندارم....

تلفنخونه رو ول می کنم می رم خرید گوشت تخم مرغ نون و میوه رو می خرم (فردا دوستم فائزه می یاد که بعد بریم سفر ) و با گردنم که از درد خشک شده (آخه ۲ روز حسابی کار کردم گردنم واقعا درد گرفته )  کولیم رو می اندازم رو دوشم. باز همراهمو چک می کنم نه!!!خبری نیست روز سوم هست که کاوه نزده.می دونم نمی زنه بخصوص بعد اون یک خط ایمیلی که نوشتم که به چسب به زندگیت که وقت کم نیاری................

راستش باید کمی بیشتر راجع به اونم بگم که همه فکر نکنند آدم خوبه من بودم.نه!!!(می خوام همه چیزو بنویسم حتی بدیهام رو اما به خدا واسه هر کدوم که الان کاوه می گه دلیل داشتم .بعضی چیزها فقط رو قلبت هست و حست  و حتی نوشتن هم کمکی نیست )من هم اشتباهات فاحشی داشتم .خیلی کارهایی که هیچ مرد و پسری تحمل نمی کنه .یادم نمی ره یه بار اوایل عید ۵ سال پیش بود .روز اول رسیدن به ایران بود که به من زنگ زد .خواهرم گلی گوشی رو داد به من که شبنمی تو رو می خوان .البته کاوه رو می شناخت .وقتی گوشی رو گرفتم .شنیدن صدای پر ذوق و خوشحالش که انگار داشت بال می زد رو شنیدم.راستش تجربه و شناخت الان رو نداشتم .بعد از ۲ ماه آمده بود از آخرین سری که دیده بودیم.می گفت می خواستم ببینمت اولین عید رو.راستش من سلام خشکی کردم حتی تبریک عیدم نگفتم..نمی دونم ادبم هم آب رفته بود .صداش رنگش پرید..گفت شبنمی می خوام ببینمت بیا فلان جا ..بعد که من گفتم حالا ببینم و صدام سرد هست کفت باز خواهرت گلی لااقل عید رو تبریک گفتا...و باز کمی حرف زد تا از دلم در بیاره ...یا یه بار که واسم سوغاتی رو آورد ولی فرداش دعوامون شد...گاهی از اینهمه انتظار و توقع خودم هم تعجب می کنم ..راستش همون موقع هم یعنی ۲ سال بعد آشناییمون گفت شبنمی دارم خسته می شم..داری چنگ می اندازی مثل سایه دارم می شم دارم ازت دورتر می شم...نمی دونم حالا از اونموقع بود که دلسرد شد.یا از اول هم بود و فقط من عروسک بودم؟؟!!!

راستش دوستی کامنت داده که هر چه کنی به خود کنی و واگذار کن به روزگار...جهت اطلاع فقط بگم روزگار اونطور جواب داد که من گاهی در عظمت این چرخ موندم.یادم نمی ره همین ۹ ماه پیش رو که کاوه تلفن زد و با صدایی بغض آلود می گفت شبنمی تو هنوز منو می خوای؟تو به من انرژی می دی.شبنمی من اشتباه کردم..راستش اونموقع من بازم باورم نمی شد ..اما ۲ ماه پیش همه چیز و فهمیدم و حالا می فهمم که ۹ ماه پیش چرا کاوه زار می زد و می گفت سرنوشت....آره همون بازی که من الان حس می کنم سرم در آورده ...اون نفر سوم سر خود کاوه در آورده بود...برا همین هست که نمی دونم چرا اون دختر که با یکی دیگه ازدواج کرد و حتی ۳ سال هم که با نفر دیگه ای بود بازم با کاوه بود و  به من و حماقتم می خندید.راستش اون محبتهایی که ظرف این مدت از من دریغ شد خرج یکی دیگه شد کسی که خودشم آخر رفت ...حالا من موندم با یه ذهن پریشون و هزاران سئوال...و کاوه که گاهی منو با گفتن این حرف تو هم مثل اونی رنج می ده ..تو هم ....

آره منم همون دختری که ۵ سال باهات کنار اومدم تحقیر شدم دعوا کردم اما خدا شاهده همیشه یکی دیگه ای هم بود ....نگو حسادت می کردم اینقدر این کلمه مسخره رو تکرار نکن....حسادت نمی کردم از دروغگویی بیزار بودم از نامردی و نامردمیها ...از تک تک ۱۳ بدرهایی که زنگ می زدم بهت و تو می گفتی بیرون بودی یا جواب نمی دادی غافل از اینکه با یکی دیگه هستی...از تک تک روزهایی که من رو می گذاشتی کنار ..از تک تک محبتهایی که می دیدم به اون می کردی و از من انتظار داشتی بزرگ باشم و می گفتی بچه ام....کاوه حالا بزرگم می بینی ؟!!!!حالا اونقدر بزرگم که واست حرف از پول می زنم ..هر قدمی رو که بر می دارم می گم اینقدر!!!!حالا بزرگم قلبم رو دارم از همه دنیا قایم می کنم دارم نقاب می زنم .آره نقاب می زنم .دیگه می خوام بی علاقه با هزار نفر حرف بزنم مثل تو...برم تو انواع سایتهای دوست یابی مثل تو...من همه اینا رو می دونم کاوه ...مثل تو با هزار نفر چرخ بخورم و رنگی بشم ...آره بهای بزرگی اینه و تو تویی که ۵ سال تموم مثل شمع چیکه چیکه آب شدنم رو ندیدی دعواهای من بداخلاقیهای من هیچکدوم قد خیانت تو و توهین های تو نبود .اون روز گوشه آشپز خونه رو یادم نمی ره که پات رو پات نشسته بودی طبق معمول هم عروسکت اون دختر نشسته بود جلسه توبیخ من بود .جلو اون ....چرا؟!!!چون بی خبر با اون رفته بودی سفر ...به خدا خیلی سخته شما نه می فهمین نه درک می کنین که من چقدر دوستش داشتم....جرمم چی بود؟که بری سفر و نگی؟حتی دلخوشم با یه دروغ نکردی که بگی کاری..و من فهمیدم ..و نتونستم صبور باشم و سکوت کنم ..آخه انتظار صداقت داشتن و نارو خوردن دردش از چاقو سختتره ..جا چاقو خوب می شه اما بخدا درد نامردی نه....و من وقتی بعد ۲ ماه که اومدی هنوز داغم تازه بود تو زنگ نزدی اینبار که بگی  آمدم خیلی وقت بود دیگه اومدن و رفتنت رو مخفی کردی عادت کرده بودم با همه دردها بسازم...

اولین بار بود که اون حفره شروع به باز شدن کرد خیلی اتفاقی دیدمتون تو کنار خیابان با اون ایستاده بودی...خدا می خواست من ببینمت بعد از ۳ سال که زحمت زیادی کشیده بودم تو وقت خوشی اون رو بردی سفر؟!!!وقت ناخوشی و نداری همیشه شبنمی هست اما خوشی نه؟؟؟نتونستم ..بخدا سعی کردم سکوت کنم نشد خون به مغزم دوید و دعوا شد نه به اونصورت فقط دیدم اون عروسکت داره ور می زنه که باز شروع کرد....و تو هیچی نگفتی و بعد دعوا کردیم وسط دعوا هم که حلوا خیر نمی کنند. روز بعد تو جلست توبیخ من بود نه اون!!!چرا؟؟ چون گفته بودم لیاقت تو بودن با عروسکی هست که با تو باشه؟ که بهای عروسکت و دوستیش فروختن دوستش به یه سفر باشه ؟؟که گفتم.......بره سر قرار با پسر دیگه ای.تو نخواستی ۲ سال پیش این حرف منو باور کنی ...جلو اون منو خرد کردی که یا برو یا بمون ولی جیک نزن ....من موندم اما حفره شروع شد بعد اون بود که  دور شدم

 من شدم سایه نه تو....

حالا هستی ..کاوه هستی اما بودنت رنگی واسم نداره بویی حسی عشقی به خدا دارم سعی خودم رو می کنم ...که هرز نرم که نزنم به رگ آخرم که بگم اون نبود تو وفادار بمون ...آخه می گن شبنم وبلاگش غمگین هست .به من بگین ۵ سال فریاد نزدن رو می شه با ۱۰ تا پست نوشت و تموم کرد؟!!!...حتی اگه ینگه دنیا هم باشم بازم خاطراتم تا قبر می یان./

بعدتر نوشت...برا پست طولانیم شرمنده آخه ۴ روزی نیستم می رم شاید آروم شم و کمی دوری حالم رو جاتر بیاره دعا کنین برام خیلی کم آوردم